(Episod 8)
Doktor. Boleh saya jumpa awak sekarang?
"Borang pesakit"
Apa dah berlaku? Ada masalah?
Saya rasa sistem limbik saya...
– ...menunjukkan gejala. – Ada gejala awal?
Pening, penglihatan berganda dan tak sedar.
Berapa lama awak tak sedar?
Dalam satu hingga dua minit.
Gangguan ingatan.
Awak ingat apa awak mahu lakukan sebelum itu?
Saya rasa saya mahu menghubungi seseorang.
Saya tak ingat siapa tapi...
– ...perkara pelik berlaku. – Apa dia?
Ketika ingatan saya pudar, ingatan lain muncul.
Ingatan lain?
Ini bukan mimpi.
Apa ia jika bukan mimpi?
Ingatan zaman kanak–kanak saya.
Saya belum tahu apa ini.
Gi–bbeum. Kenapa cepat sangat awak balik?
Saya baru hirup udara segar seorang diri.
Dia tak datang?
Apa masalah dia? Dia pikat awak.
Kamu memang ada janji temu?
Ya.
Kami memang bersetuju untuk berjumpa malam ini.
Awak rasa sesuatu berlaku?
Dia pasti telefon jika sesuatu berlaku.
Lihatlah dah pukul berapa.
Kenapa dia selalu buat begini?
Ketika saya dapat keberanian untuk berdepan dia,...
...dia akan jarakkan diri.
Sama seperti tiga tahun lepas.
Jika kami tak dapat berjumpa dua kali,...
...maksudnya kami tiada jodoh, betul?
Ia bukan petanda yang baik.
Kamu budak yang amat dibenci dan jahat.
Ibu kamu meninggal kerana kamu.
Sekarang kamu perlu ikut cakap mak cik.
Jika tidak, mak cik akan marah kamu.
Trauma saya terhadap cahaya...
Apa awak buat ini?
Saya ini!
Awak betul–betul terkejutkan saya.
Awak buat apa di sini?
Terkejut saya. Mari masuk.
– Awak betul–betul takutkan saya. – Awak pun takutkan saya.
Pengarah. Awak dah hilang akal?
Jangan main–main. Awak boleh mati jika awak pengsan lagi.
Perlukah awak cakap begitu? Awak tak hiraukan saya?
– Kenapa mahu jumpa saya? – Awak mahu berbincang.
– Awak cakap nanti. – Cakap sekarang.
Awak dah makan? Awak mahu makan apa?
Masuk dalam dulu.
Saya betul–betul okey.
Masuk.
Berani dia meragui kita?
Dia berkelakuan seperti dia tak kisah tentang syarikat...
...dan dia gunakan saham dia untuk menolak keputusan kita.
Lupakan hospital baru.
Dia mungkin mahu...
...jawatan puan sebagai presiden.
Kenapa awak tak makan?
Apa? Awak fikir saya letak racun?
Makanlah.
Terima kasih.
Apa?
– Saya akan mengaku. – Apa?
Sebenarnya, Presiden Gong suruh saya...
...laporkan setiap gerakan awak selama tiga tahun.
Saya seorang pengintip.
Saya cuma beritahu dia bila awak tidur...
...dan kata laluan rumah awak. Saya betul–betul...
Saya betul–betul tak tahu ini akan berlaku, saya sumpah.
Saya minta maaf.
"Surat letak jawatan"
Apa hak awak untuk letak jawatan?
Rasa bersalah saya tak benarkan saya teruskan.
Anggaplah awak tiada rasa bersalah.
Tidak. Saya mahu berhenti.
Maafkan saya, tuan.
"Pengarah Gong Ma–seong"
Baca ini.
"Bukan keluarga atau kekasih atau apa–apa."
Betul. Saya bukan sesiapa.
Bukan itu maksud saya.
Awak bukan keluarga, kekasih atau apa–apa,...
...tapi bagi saya, awak tak boleh diterangkan.
Awak satu lagi ingatan saya.
Saya hilang ingatan buat sementara hari ini.
Betulkah?
Saya rasa masalah mula muncul.
Awak okey?
Tidak. Saya tak okey.
Namun ia akan berlaku lagi...
...dan saya akan lupa setiap kali.
Saya perlukan bantuan awak mulai sekarang.
Bolehkah?
Awak tak boleh tak setia dan lari sebegitu.
Tidak, tunggu. Itu...
Kita dah selesai.
Apa yang awak lupa? Biar saya fikir sekejap.
Entahlah. Saya rasa saya mahu telefon seseorang.
Aliran fikiran saya hilang.
Saya rasa ia panggilan yang penting.
– Jadi ia jelas. – Apa yang jelas?
Awak segera pulang selepas mesyuarat lembaga.
Saya pasti awak pergi untuk berjumpa Joo Gi–bbeum dan...
...awak akan telefon untuk cakap yang awak akan lewat.
Kenapa baru sekarang awak cakap?
Jangan makan apa–apa.
Saya patut tampal balik surat ini.
Saya cuma ajak dia keluar makan.
Dia yang jadikannya janji temu.
Saya jadi semakin menyampah.
Saya harap tiada apa berlaku pada dia.
Kenapa awak di sini? Berani awak?
"Berani saya"? Jadi memang kami ada janji temu.
– Maafkan saya. – Untuk apa?
Sebab tak datang.
Kita ada janji temu, betul?
Kita ada janji temu? Jadi, awak tak serius?
– Bukan itu maksud saya. – Kenapa buat begini pada saya?
Awak tak datang tiga tahun lalu...
...kini tiba–tiba muncul dan buat saya berminat.
Sekarang awak tanya jika kita ada janji temu?
Awak memang teruk.
Teruk?
Tak bolehkah awak bercakap...
Sesuatu berlaku dulu dan sekarang.
Apa yang berlaku hingga awak tak ingat janji temu awak?
Saya tak boleh beritahu awak.
Apa yang awak tak boleh beritahu saya?
Awak cuma tak mahu beritahu.
Awak sorokkan sesuatu daripada saya?
Tidak.
– Kenapa? Awak gila? – Ya, saya gila!
Siapa yang tak gila?
Berjam–jam saya tunggu dalam angin. Awak tak akan jadi gila?
Berani awak cakap begitu sedangkan saya lebih tua?
Awak apa? Jangan datang ke sini lagi.
Tunggu, saya...
Dia mahu saya buang ini?
Tempat apa yang begitu berangin?
"Gangguan ingatan bermula"
"Terlupa dan ingat semula perkara lama."
Saya cuma beritahu dia bila awak tidur dan kata laluan rumah awak.
Saya betul–betul tak tahu ini akan berlaku, saya sumpah.
Saya patut pilih nombor apa?
Itu dia.
– Jaga kepala dia. – Okey.
Tolong, Gi–bbeum.
Dia sibuk. Jangan ganggu dia.
Saya tiada masa untuk tolong kamu.
Awak masih boleh tolong.
"Jumlah hutang"
Satu sifar, dua, tiga, empat, lima...
– Kita ada janji temu? – Jangan datang sini lagi.
Tunggu, saya...
"Uji Bakat Pelakon Drama"
"Star Entertainment"
Boleh tak awak duduk? Kenapa dengan awak baru–baru ini?
Saya dah mati.
Jangan paksa saya bercakap.
Gi–joon.
Pergi.
Hentikan.
Saya cakap hentikan, dungu.
– Mak. – Kenapa tak datang mesyuarat?
Saya tak sihat.
Kenapa sedangkan kamu cuma makan dan bermain?
Ini tempat kerja saya. Boleh tak mak jaga kelakuan?
Tempat kerja kamu? Itu mengarut.
Kamu tak datang mesyuarat untuk bangun lambat?
Ya, saya bangun lambat.
Kenapa saya patut datang? Saya tak berminat.
Saya tak faham apa–apa.
Kamu memang suka timbulkan masalah.
Kamu buat apa sehingga berhari–hari kamu tak makan?
Saya mahu mati. Saya akan mati dan pergi.
Apa yang mak lakukan untuk saya?
Apa? Apa yang mak lakukan untuk kamu?
Kita ada dua trilion won.
Tak guna.
Hidup saya musnah. Semuanya salah mak.
Saya lebih hodoh dan dungu daripada Ma–seong.
Kenapa saya begini?
Apa? Kenapa kamu begini?
Kamu dungu. Tak guna.
Sebab inilah tiada siapa suka saya. Semua orang benci saya.
– Kenapa kamu menangis? – Ia sangat tak adil.
Ia tak adil dan memalukan!
Hei!
Masuk.
Tuan, awak ada...
...pelawat.
Siapa awak?
"Kim Bum–soo"
– Apa perniagaan awak? – Banyak.
Awak dan Ha–im jadi rapat di TV.
– Jadi? – Awak malukan dia...
...dan dia masih menderita di Internet.
Sebab awak cakap banyak sangat.
Maaf. Nampaknya saya buat kesilapan cuba jadi kelakar.
Ia bukan kesilapan. Awak bertekad.
Untuk dikenali di Internet.
Naluri awak bagus.
Dah lama saya buat kerja ini.
Kenapa awak mahu dikenali?
Apa lagi yang orang kaya mahukan?
Kenapa awak di sini?
Ha–im terkenal.
Awak tahu dia kehilangan berapa iklan hari itu?
Saya mahu awak bayar ganti rugi.
Iklan untuk hospital dan hotel awak dah mencukupi,...
...tapi kita tak pernah bekerja bersama.
Mari mudahkan.
Awak memang upah model.
Biar saya fikirkan jika Lee Ha–im sebegitu bernilai.
Jika itu saja, sila pergi. Saya ada janji temu.
Bagaimana awak kenal Joo Gi–bbeum?
– Bagaimana awak kenal dia? – Dulu saya mewakili dia.
Awak kenal dia tiga tahun lepas?
Kenapa saya patut jawab?
Kita pernah berjumpa?
Saya rasa kita pernah berjumpa sekali.
Muka awak tak bernilai apa–apa. Sila pergi.
Saya nampak jahat, betul?
Okey. Hubungilah saya.
"Kim Bum–soo, Jeguk Entertainment"
Gambar pelik apa ini?
Penerbit Oh. Di mana skrip?
Awak cakap awak akan dapatkan minggu ini.
Skrip ada pada saya tapi saya tak boleh jamin watak.
Sudah tentu. Biar saya baca saja.
Dia tak segila khabar angin.
Kawal Ha–im.
Pelakon yang dah rosak tak bagus.
Awak buat apa di bawah itu?
Jeguk Entertainment terlibat dalam drama ini?
Jeguk terlibat dalam semuanya baru–baru ini.
Mereka mewakili semua orang terkenal.
Ya...
Terima kasih. Jumpa lagi.
Jika Kim Bum–soo terlibat...
...Gi–bbeum tak boleh berlakon drama ini juga.
"Joo Gi–bbeum"
Walaupun cuma sekali,...
...tolong beri saya peluang di uji bakat.
Pergi.
Helo, Gi–bbeum.
Awak hantar resume awak untuk dapat watak kecil.
Joo Gi–bbeum yang hebat...
...telah menjadi pengemis.
Bagaimana awak tahu saya memohon?
Saya mewakili kebanyakan budak di TV.
Rancangan muzik, drama, rancangan hiburan...
Semua media dalam kawalan saya.
Jadi, maksud awak?
Saya sangat berpengaruh dalam industri.
"Jika awak ambil orang yang saya tak suka,...
...saya tak akan benarkan artis saya muncul dalam rancangan awak."
Itu saja yang saya perlu cakap.
Awak dah faham?
Cepat cari kerja lain.
Tak perlu tunggu lagi.
– Awak takut dengan saya? – Apa?
Ada sebab saya tak boleh muncul semula, betul?
Awak rasa bersalah tentang sesuatu?
Apa yang awak mengarut ini?
Awak berusaha hancurkan orang tak penting seperti saya.
Itu bermakna awak buat kesalahan besar pada saya.
Adakah perkara tiga tahun lepas?
Awak dah gila?
Awak mengarut.
Peliknya. Saya tak pernah lihat rupa awak sebegitu.
Sekarang saya ingin tahu kenapa.
Saya akan lakukan apa saja untuk bersihkan nama saya.
Tunggu dan lihat.
Jang Wook–jin asyik merayu dapatkan watak untuk awak.
Jangan hancurkan hidup dia juga.
Jangan timbulkan masalah lagi.
Awak dapat tahu suami awak curang.
Saya tak pandang orang lain.
Saya percayakan dan cintakan awak seorang!
Sanggup awak buat begini kepada saya?
Awak lukakan saya! Sampai hati awak?
Bagus.
Itu lakonan yang bagus.
Awak pelakon terbaik untuk watak dilayan secara tak adil.
Awak akan berjaya dalam mana–mana uji bakat.
Ya? Terima kasih.
Dia tak akan dapat peluang.
– Ya? – Kenapa tidak?
Jeguk terlibat dalam drama ini juga.
Kita cuma berlatih.
Cari drama yang Jeguk tak terlibat.
Okey.
Jeguk berminat dalam rancangan berwarna kuning.
Hampir semua. Tiada ruang untuk kita.
En. Jang, saya mahu bincang dengan awak.
Tentang uji bakat?
Awak dapat reputasi buruk kerana saya.
Saya rasa bersalah.
Reputasi saya memang buruk. Ia sangat teruk.
Namun saya akan ubah fikiran semua orang.
Mereka akan puji dan kagumi kita.
Jangan terganggu...
...dan ambil ini.
– Apa ini? – Awak muncul dalam rancangan.
Awak perlu sara adik–beradik dan bayar bil.
Ia tak banyak.
Saya tak lakukan dengan baik pun.
Bolehkah saya ambil?
Tentulah.
Awak bahayakan nyawa untuk ini.
Saya tak berfikir dengan mendalam ketika itu dan saya minta maaf.
Jangan cakap begitu. Bukan salah awak.
Jangan fikir awak seorang bermasalah.
Semua orang bermasalah.
Mari tunggu sedikit lagi. Mari bertahan sekejap.
Saya benci kesederhanaan. Saya mahu kejayaan lebih besar.
Saya akan jadikan awak pelakon sebenar.
Saya tahu saya tak tahu malu tapi terima kasih banyak.
Kenapa tak nampak Gi–joon?
Gi–joon...
Adakah kerana tembikai?
Telefon tuan tanah kita.
Saya?
Awak tak boleh telefon dia?
Kita terselamat daripada akibat hari itu kerana dia.
Dia penyelamat awak.
Telefonlah dia.
Okey...
– Itu Lee Ha–im. – Biar betul.
– Awak lebih cantik depan–depan. – Biar betul.
– Saya sayang awak. – Awak cantik.
Hei. Sambung kerja sekarang.
– Lari. Satu, dua, tiga. – Tak guna.
Awak ambil masa 57 minit untuk datang.
Memang selama itu perlu menunggu. Apa pula kali ini?
Boleh saya dapat rundingan? Saya ada banyak masa.
Perlukah saya ulang?
Mohon rundingan dan tunggu.
Kami tak berat sebelah pada selebriti.
– Awak patut minta maaf. – Saya dah minta maaf.
Cik Lee.
Adakah saya atau Gi–joon? Pastikan niat awak jelas.
Pastikan apa jelas?
Si dungu itu cuma...
Saya dengar awak bersamanya di Oddball.
Gi–joon agak naif.
Jangan ganggu dia jika awak tak serius.
Siapa cakap...
Gong Ma–seong, saya suka awak.
Saya suka Joo Gi–bbeum. Saya tak mahu awak salah...
Maaf.
Gi–bbeum.
Awak ada hubungi Gi–joon?
– Adakah Gi–joon cuma alasan? –Tidak.
Dah berhari–hari saya tak dengar khabar dia dan saya risau.
– Awak tahu dia di mana? – Dia pasti baik. Dia dah besar.
Tak mengapa jika awak tak tahu.
Tunggu. Mari berjumpa dan berborak.
– Awak di mana? – Tak boleh.
Awak bersama saya.
Awak bersama siapa?
Tiada sesiapa. Saya seorang diri.
– Ha–im, saya peminat. – Saya pun.
Terima kasih banyak.
Pasti awak sangat sibuk. Sambunglah jadual awak.
– Jumpa lagi. – Tunggu. Jangan...
Lee Ha–im?
Boleh awak berhenti datang? Okey?
Apa itu?
– Pengarah. – Hei.
Presiden mahu jumpa awak.
Mak cik mahu jumpa saya?
Ketika kamu menolak dan malukan mak cik,...
...pasti kamu ada rancangan.
Jika kamu mahu syarikat, ambillah.
Saya tak kisah tentang perkara lain.
Cuma jangan sentuh Kampung Penyembuhan.
Ia seperti satu misi yang saya mesti lakukan.
Kamu meragui mak cik.
Saya cuma meragui jaminan saya.
Orang akan bercakap tentang tindakan kamu di mesyuarat.
Mereka akan cakap kamu berlagak dan hipokrit.
Mereka juga akan tertanya tentang kesihatan kamu.
Kita perlukan alasan untuk tangani semua itu.
Pecat setiausaha kamu.
Kenapa pula?
Orang yang buat salah patut dihukum.
Saya tak akan pecat dia.
Mak cik terkejut.
Kamu berubah sepenuhnya kerana seorang wanita.
Saya mahu tanya sesuatu.
Pada hari ibu bapa saya dikebumikan.
Mak cik ingat apa yang mak cik cakap pada saya?
Tidak.
Apa mak cik cakap?
Saya tak ingat. Saya terlalu muda.
Saya perlu hadiri mesyuarat.
Bawa Gi–joon pulang.
Dia akan dengar cakap kamu.
Kamu lelaki miskin di dunia.
Apabila kita ada pelawat, kita beri mereka teh...
...dan cadangkan mereka minum perlahan–lahan menikmati aroma.
Awak buat apa di sini?
Saya sedang bertafakur.
Awak tak rasa keseronokan baru?
Kenapa awak tak cukur kepala juga?
Bangun.
Awak bergurau sesuka hati.
Jadi matanglah walaupun awak mahu balas dendam.
– Bangun. Awak akan pulang. – Tidak!
Kenapa dengan awak?
Ada masalah?
Cinta saya dah berakhir.
Apa?
Gi–bbeum suka awak.
Kenapa dia luahkan cintanya pada awak?
Sebab inikah?
Jangan cakap begitu. Hidup saya dah musnah.
Ia dah berakhir. Ia dah hancur.
Okey, baik. Mari pulang. Jangan buat semua orang marah.
– Tak mahu. – Seong Gi–joon.
Saya tak mahu balik! Saya benci semua orang.
Gi–joon.
Biar saya cakap sesuatu.
Saya agak sakit.
Awak sakit?
Sesakit saya?
Awak tak sakit. Awak tak tahu tentang kesakitan.
Saya tak pernah lihat awak sakit.
Saya mahu awak ikut cakap saya.
Ini membazir masa.
Saya cuma ada masa untuk dibazirkan.
Saya tak akan datang balik untuk jemput awak.
Okey. Terpaksalah. Nikmati hidup awak di sini.
Makan banyak sayur, okey?
Jumpa lagi.
Ma–seong.
Belikan daging sebelum awak pergi.
– Saya lapar. – Jadi, marilah.
Awak dah jumpa Gi–joon?
Saya berlari ke sini. Dia di mana?
– Di sebuah tokong. – Tokong? Kenapa?
Si bijak sedang bawa dia ke mari.
Itu pasti mereka.
– Lepaskan. – Masuk.
– Gi–bbeum. – Gi–joon.
Awak ke mana? Saya risau.
Awak tak nampak saya? Tak bolehkah awak sapa saya?
Awak risau? Hilang semua kesakitan melihat awak.
Tentulah saya risau.
Awak sakit? Awak dah kurus.
Awak tak nampak muka saya dah kurus kerana awak?
Awak marah tentang tembikai?
Tidak. Saya hancurkan dan makan dengan lemonad.
Kenapa dengan tembikai? Kenapa saya tak tahu?
Boleh awak pergi? Awak cakap awak sibuk. Pergi!
Saya penat memandu. Bawakan teh.
Teh? Aduhai.
Awak akan hadiri janji temu buta dengan anak Presiden Kang?
Siapa? Saya?
Mana ada. Apa maksud awak?
Presiden Kang mahu awak berkahwin tahun ini. Tahniah.
Kenapa awak... Gi–bbeum. Sekejap.
Sanggup awak? Siaplah awak.
Silakan. Pergilah berseronok.
Saya tak boleh mengalah. Saya tak akan mengalah.
Gi–bbeum.
Boleh tak awak dengar? Apa Gi–joon cakap tadi cuma...
Awak akan berkahwin? Tahniah.
Dia mengusik saya. Awak percaya?
– Jadi awak bercinta dengan Ha–im. – Apa? Bercinta?
Bukankah kamu bergurau senda tadi?
Kami tak bergurau senda.
Kami bersama tapi kami cuma berborak.
Kenapa awak asyik salah faham walaupun awak tahu perasaan saya?
– Apa yang saya tahu? – Perasaan sebenar saya.
Saya sangka saya tahu. Saya sangka awak serius.
Sebab itulah saya tunggu semalam dan hari itu tiga tahun lepas.
Namun awak langsung tak kisah tentang perasaan saya.
– Bukan begitu. – Jadi beritahu saya.
Saya salah faham tentang apa?
Jadi...
Maafkan saya.
Awak tak akan cakap.
Saya...
Awak tukar kata laluan awak?
Tentulah. Bagaimana saya boleh percayakan awak?
Beri saya petunjuk. Bagaimana jika ada kecemasan?
Joo Gi–bbeum.
Bagaimana mahu teka jika awak cakap begitu? Apa dia?
Itulah petunjuk.
Saya dah jadi lelaki tak guna...
...dan orang yang tak kisah. Bagaimana untuk ubah itu?
Apa presiden cakap?
Awak digelar pengkhianat. Saya disuruh pecat awak.
Simpan surat itu.
Itu satu tabiat?
Awak digelar pengkhianat, jadi jangan jauhi saya, okey?
Mulai sekarang, berwaspada dengan Doktor Yoon juga.
Kenapa?
Dia berpihak pada mak cik saya?
– Awak tahu? – Saya baru tahu.
Kenapa saya musuh mereka?
Bila semua ini bermula?
Bagaimana?
Saya dengar kisah yang sangat menarik.
Awak pernah dengar sumpahan keluarga kaya?
Sumpahan keluarga kaya?
Dia dilahirkan dalam keluarga kaya dan sangka ia rahmat.
Sebenarnya dia disumpah.
Kemalangan tiga tahun lalu menyebabkan masalah ingatan.
Masalah ingatan? Dia tak ingat...
...tentang hari kemalangan?
Tentulah tidak. Otak dia sedang mati.
Dia tak akan hidup lama.
Ingatan yang saya tak faham.
Ada gejala itu...
– ...sejak sesi terakhir? – Tidak. Saya baik setakat ini.
Awak ingat apa yang awak lupa?
Tidak. Oh, doktor.
Awak tahu kisah Proust.
Apabila dia bau madeleine dicelup dalam teh,...
...dia dapat semula semua kenangan zaman kanak–kanaknya yang hilang.
Ia telah dibuktikan oleh Doktor Hertz.
Kenapa awak cakap tentang itu?
Ingatan tak hilang.
Ia berselerakan dalam otak.
Jika kita rangsang satu saja isyarat deria otak,...
...kita boleh hidupkan semula semua ingatan.
Maksud awak, gejala awak sebegitu?
Jika saya dapat satu ingatan tapi kehilangan yang lain,...
...jadi bolehkah saya dapat semula ingatan...
...pada hari kemalangan saya?
Saya akan melawat Kampung Penyembuhan minggu ini.
Pembinaan hampir siap.
Sudah sebegitu lama? Saya patut melawat nanti.
Awak patut.
Hipnotisme ialah komunikasi dengan ingatan.
Satu–satunya cara untuk tak gagal...
...adalah untuk tak percaya lagi.
Akhirnya,...
...kita ada peluang.
Peluang? Tak mungkin.
Drama web untuk akhir tahun ini.
Awak akan menguji bakat. Bersedia.
Kita berjaya.
En. Jang, saya akan bekerja keras.
Ini bagus.
Mari keluar hujung minggu ini.
Kenapa awak cadangkan itu sekarang?
Drama ini mungkin kejayaan saya dan Gi–bbeum.
Kami patut dapatkan semangat.
Mari keluar makan.
Gi–bbeum telah lalui kesukaran.
Keluar bergembira kedengaran bagus.
– Awak ada masa, Gi–bbeum? – Tentulah.
Kita mahu ke mana?
Saya tahu satu tempat yang hebat.
Gadis bulu palsu memang mengganggu.
Tiada jawapan. Sila...
– Dia angkat? – Dia letak lagi.
Beri kepada saya. Saya akan terangkan hari ini.
"Bulu"
Sekali lagi? Dia keterlaluan.
– Hei. Cakap saya keluar. – Apa?
Ini Ha–im?
Kenapa saya mahu angkat?
Cakap saya tiada.
Helo?
Helo. Sekejap. Saya akan panggil dia.
– Hei. – Jawablah.
– Apa? – "Apa?"
Kenapa awak tak telefon saya?
– Kenapa saya patut telefon awak? – Awak jual mahal?
Kenapa saya mahu jual mahal?
Awak di mana? Mari berjumpa.
– Beritahu pengurus saya. – Pengurus awak? Hei!
– Tak guna. – Dia letak lagi?
Cari di mana saya perlu pergi untuk berjumpa dia.
– Awak suka dia? – Ya.
Tidak.
Jika awak terus begini, dia akan lari.
– Cari dia di mana. – Okey.
Teruknya.
Ha–im, tunggu saya.
– Cantiknya. – Aduhai.
Lihatlah itu.
– Cantiknya di sini. – Hebat, betul?
Kenapa tiada orang lain? Betulkah ini tapak perkhemahan?
– Ini kawasan hijau? – Tidak.
Ia tapak perkhemahan untuk semua. Kita boleh buat sesuka hati.
– Mahu pasang di sana? – Ya, ayuh.
Di sini kita sediakan kelas seperti membuat kek atau seni.
Di sekeliling dewan utama ini akan ada kemudahan bersenam.
Saya mahu bina panggung wayang di sini untuk hiburan.
Setiap bilik di Kampung Penyembuhan perlu beri...
...pesakit demensia yang menginap di sini...
...hidup yang menyeronokkan.
Kita tiada medan, jalan dan bangunan tinggi,...
...tapi kita ada kampung dengan jalan.
Jika dilihat di sekeliling bangunan Kampung Penyembuhan,...
...kita boleh nampak nilai kita.
Kehidupan biasa dan kebebasan.
Jalan hutan yang kamu lihat sekarang...
...mesra alam dan membekalkan udara bersih.
Sekejap. Kamu bau masakan?
Bau seperti daging.
Pengurus.
Kamu benarkan sesiapa selain pegawai perubatan masuk?
Tidak. Tak akan.
Tak mungkin ada orang memasak di sini.
Bau apa ini?
Saya bakar kayu dalam pembakar.
Ini bukan bau kayu.
Apa–apa pun, hingga dibuka, jangan benarkan orang luar masuk.
Ya, tuan.
Mari berehat 10 minit sebelum kita sambung.
– Okey. – Ya, tuan.
"Perkelahan Pertama Star Entertainment"
Itu nampak sedap, Jae–min.
En. Jang, bawang hangus. Balikkannya.
Okey.
Gi–joon, tolong dia.
Saya mahu ambil swafoto dulu.
"Penipu"
– Helo? – Mahu tonton filem esok?
Filem? Kenapa? Supaya awak tak datang lagi?
Saya akan datang kali ini.
Awak mahu tonton apa? Untuk pengetahuan awak,...
– ...saya suka aksi. – Saya suka seram.
Malangnya. Minat kita berbeza.
Seram juga bagus.
Apa kita patut tonton? Awak pilihlah. Pukul berapa?
Maaf tapi saya tiada di Seoul sekarang.
– Saya sibuk esok. – Awak ke luar bandar? Di mana?
– Gi–bbeum, makanlah daging. – Okey.
Awak bersama lelaki?
Saya tak bersama wanita. Saya sibuk dan perlu pergi.
Dia melancong bersama lelaki?
Dia tidur...
Apa dia...
Apa? Bukan pelakon utama tapi isteri orang?
Saya tak kisah. Saya akan bekerja keras dan dapatkan watak ini.
Namun, ini salah.
En. Jang, itu satu–satunya watak?
Sekejap, kamu semua.
Ya. Itu saja.
Mahu saya kenalkan awak pada kenalan saya?
Dia merayu untuk dapatkan uji bakat.
Saya berdepan kesukaran.
Kenapa awak merayu? Bayar mereka. Beli mereka.
Saya pilih kamu.
Mereka tak mahu jual pada kita.
Tiada siapa kenal awak dan mereka tak mahu Gi–bbeum.
Sebab itulah dia perlu merayu.
Awak tahu apa matlamat dia?
Untuk tunjukkan pada dunia yang Gi–bbeum masih hidup.
Matlamat mengarut apa itu? Kita patut sasarkan Hollywood.
Saya akan berlatih dan dapatkan watak.
Saya tahu betapa berharganya peluang ini.
Apa semua ini?
Pasti ada orang berkhemah di sini.
Berkhemah?
"Perkelahan Pertama Star Entertainment"
Siapa benarkan mereka masuk?
Sebenarnya Pengarah Seong.
Dia di mana sekarang?
Seorang pengarah perlulah meyakinkan.
Saya pandai bercakap.
Di mana skrip saya? Peliknya.
– Ia dah hilang? – Ya.
Pasti tertinggal di tapak perkhemahan.
– Biar saya ambil. – Saya akan ikut.
Awak buat apa di sana?
Saya yang patut tanya awak.
Apa sedang berlaku di sini?
Kami sedang berkelah.
Siapa jemput dia?
Berkelah? Di projek seseorang? Itu sangat dungu.
Kenapa awak cakap begitu? Ini tapak perkhemahan terbuka.
Ia tapak perkhemahan?
– Dia cakap begitu? – Ya.
Ini projek perniagaan yang belum dibuka pun.
Perlukah awak berkira sangat?
Kami perlukan tempat dengan segera!
Dengan segera? Kenapa perlu segera untuk makan dan minum?
Awak tak nampak? Kami sedang berbincang tentang projek.
Ya. Saya dah baca ini dan saya tak benarkan.
– Okey? – Skrip saya. Pulangkan.
Sebab inikah awak tak mahu tonton wayang?
Tentulah. Ia lebih seronok daripada menonton wayang.
– Awak betul–betul akan... – 4,600 kali 76.
349,600.
675,795 kali lima.
3,378,975. Kenapa saya jawab soalan ini?
Awak memang bijak.
– En. Jang. – En. Jang.
– Ma–seong, dia perlukan CPR.
Marilah tolong.
Awak cuma perlukan saya untuk kecemasan.
Awak seorang doktor. Buatlah sesuatu.
Dia cuma terlalu panas kerana siput itu.
Siput ini sangat degil.
– Awak menakutkan saya. – Saya sangat takut.
Biarkan lelaki mabuk itu di situ.
Yang lain bangun dan ikut saya.
Sekarang. Satu, dua.
– Ikut saya. – Perlukah kami ikut cakap awak?
Ikut saya.
– Mari pergi. – Apa?
Awak okey?
Bersihkan betul–betul.
Tisu di sana.
Beg di sebelah itu.
Botolsoju itu.
Seong Gi–joon, bekerja keras lagi.
Saya sedang bekerja.
– Sedarlah. – Gi–joon.
Apa? Tak guna.
Gi–bbeum.
– Sekejap. – Apa?
– Gi–joon. – Jangan tergesa–gesa.
Gi–joon! Ke mana...
Gi–joon!
Kenapa awak mahu sangat panggil dia?
Tiada apa–apa.
Jangan pandang saya. Kenapa awak merenung?
Saya merenung? Saya lihat pokok itu.
Ia cantik. Pokok yang cantik.
Bila awak akan beri saya skrip saya?
Selepas awak siap mengemas.
Tak elok main–main dengan benda orang lain.
Biar betul.
Memanggang daging, minum alkohol dan...
...bersama lelaki di kawasan perniagaan saya apa pula?
Itu kedengaran lebih tak bermoral daripada ini.
Bukannya ia tak bermoral.
Saya sangka ia tapak perkhemahan. Saya tak tahu.
Awak dimaafkan jika awak tak tahu? Itu lebih teruk.
Apa salah pokok dan hutan ini?
– Saya tahu. – Awak tahu?
Tempat apa ini?
Berhenti mengemas dan ikut saya.
Apa?
Cepat.
Saya tanya tentang tempat ini. Kenapa kita masih berjalan?
Awak cakap berjalan buat awak gembira.
Cantiknya.
Cantik, bukan?
Air pancut kenangan.
Air pancut kenangan?
Jika kita baling syiling dalam gelung itu,...
...ia membawa kita ke masa yang telah hilang.
Ke masa yang paling berharga.
Masa yang telah hilang?
Air pancut kenangan.
Arca ini mewakili nilai tempat ini.
Untuk orang yang kehilangan ingatan,...
...ini menawarkan lawatan ke masa yang telah hilang.
Gi–bbeum. Ini Kampung Penyembuhan.
Kampung Penyembuhan?
Siapa tinggal di sini?
Orang yang mahu hidup biasa.
Seperti saya.
Seperti awak?
Jika awak berdiri di sini,...
...awak boleh pulang ke saat awak paling bahagia.
Bagi awak bila?
Boleh beri saya hati awak?
Awak tahu maknanya?
Ingatan.
Awak lukis itu?
Tidak. Ia tatu.
Awak mahu aiskrim?
Ingatan apa?
Boleh saya jadi teman lelaki awak?
Saya mahu.
Awak cakap kita bercium.
Bila?
Tiga tahun lepas.
Hari terakhir bulan Jun.
Maaf kerana saya tak ingat awak.
Jika detik paling bahagia dalam hidup saya...
...begitu remeh hingga orang itu...
...tak ingat,...
...itu kebahagiaan atau ketakbahagiaan?
Saya tak rasa ia kebahagiaan.
Apa saya patut buat?
Tiada apa yang awak boleh lakukan.
Masa kita sentiasa bergerak dengan berbeza.
Doktor Gong, pelaburan...
...untuk Kampung Penyembuhan akan disahkan hari ini.
Saya dalam lawatan perniagaan di Singapura.
Boleh kita bermesyuarat dua hari kemudian di Seoul?
Sudah tentu. Saya akan tunggu.
Sekali lagi, terima kasih banyak atas kerja keras awak, Ben.
Terima kasih.
Dia buat apa di sini?
– Benarkan saya masuk sekarang. – Okey.
Tidak. Jangan benarkan dia masuk.
– Hei! – Apa?
– Halang dia. – Maaf.
– Mereka bersama kami. – Mana ada.
Dia bintang terhebat Korea.
– Saya akan bunuh awak. – Saya akan bunuh awak dulu.
– Mereka bersama kami. – Saya ada tali pinggang kuning.
– Pergi dari sini. – Boleh kami masuk?
"Saya tak dapat hubungi kekasih saya.
Ia menjengkelkan tapi saya patut jadi matang dan baik, betul?
Mak. Saya mahu berkahwin sebelum 40 tahun.
Apa yang awak buat?"
Tak boleh bersentuhan. Tak boleh bercium.
Boleh awak jangan marah lagi?
Joy. J–O–Y.
Joy?
–Siapa nama awak tadi? –Gong Ma–seong.
Siapa awak?
– Apa awak buat ini? – Lepaskan saya.
Saya sangat terhutang budi atas bantuan awak.
Jika kita berjumpa lagi, bayar saya semula.
Ya.
Ini untuk saya?
–Saya takut air. –Jangan risau.
Saya takkan tinggalkan awak.
Bunga saw–wort gunung.
Awak tahu apa maknanya?
– Ingatan. – Ingatan?
Itu kisah saya hari ini.
Ia kisah kita.
Kenapa awak lari?
Sebab saya belum mahu berpisah dengan awak.
Awak suka genre apa? Balada? Lagu rancak?
Saya suka Karen Carpenter.
Jangan begitu pasti.
Awak akan jadi peminat saya dalam masa tiga minit.
Bagaimana?
Awak tak suka?
Perlukah saya jadi peminat awak?
Tak perlu jika awak tak mahu.
Boleh saya jadi teman lelaki awak?
Saya mahu.
Apa? Awak rasa bersalah kerana tulis dalam skrip saya?
Saya akan maafkan awak.
Boleh saya jadi teman lelaki awak?
Saya mahu.
Ia hari ketika kali pertama kita berjumpa tiga tahun lepas, betul?
Awak cakap awak tak ingat.
Jadi ini pun pasti betul.
Mari jadi kekasih sekarang.
–Kemalangan? –Saya tak ingat apa yang berlaku.
Bukan salah awak.
Saya tak pernah makan dalam kekeliruan sebegitu.
Namun ia masakan rumah terbaik.
Awak pun suka Ha–im?
Tidak. Saya suka Gi–bbeum.
Kamu paling tahu tentang penyakit kamu.
Mak cik tahu?
Kenapa mak cik pura–pura tak tahu?
Kepala dia tak betul.
Sebab awak.